:.: سمت خیال دوست:.:

:.: سمت خیال دوست:.:

با هزارو يک دليل قدم به خونه وابستگي هام نمي ذاشتم، هوا هوايه (کمي بي پرده مي گويم عزيزم دوستت دارم ،،، ولي افسوس مي دانم تو اين را هم نمي خواهي / براي بيت آخر هم کمي حسرت به دل دارم ،،،که آيا تو...؟!! نه اين غزل راا هم نمي خواني) اين غزل تموم شده بود ... بگذريم!!!
ولي با همان هزارو يک دليل بي دعوت به خونه تمام دوستام مي اومدم، مطالبتون رو مي خوندم ولي....
اميدوارم فراموشم نکرده باشين وهنوز فرصت قدم گذاشتن به اين کلبه رو داشته باشين.

«تب وتاب»

نگاهم که مي کني
قلبم
در آستانه ايستادن
تب مي کند
و وجود خالي ام را
هذيان «دوستت دارم» ايي
که نمي دانم کجاي زبانت نشسته است
پر مي کند.
چند روزي ست
انتظار از چشمانم سر مي رود
سايه ات
آنقدر سنگين شده ست
که واژه هاي ته کشيده ذهنم را
مچاله مي کند
                  روي کاغذي که
                                      پستچي
                                                 فردا
                                                       برايت مي آورد.