تبليغاتX
:.: سمت خیال دوست:.:

:.: سمت خیال دوست:.:

 

از خانه بیرون می زنم اما کجا امشب

 شاید تو می خواهی مرا در کوچه ها امشب

    پشت ستون سایه ها روی درخت شب

       می جویم اما نسیتی در هیچ جا امشب

           می دانم آری نیستی اما نمی دانم

    بیهوده می گردم بدنبالت ‚ چرا امشب ؟

       هر شب تو را بی جستجو می یافتم اما

                نگذاشت بی خوابی بدست آرم تو را امشب

    ها ... سایه ای دیدم شبیهت نیست اما حیف

          ای کاش می دیدم به چشمانم خطا امشب

         هر شب صدای پای تو می آمد از هر چیز

                حتی ز برگی هم نمی آید صدا امشب

امشب ز پشت ابرها بیرون نیامد ماه

بشکن فرق را ماه من بیرون بیا امشب

           گشتم تمام کوچه ها را ‚ یک نفس هم نیست

                  شاید که بخشیدند دنیا را به ما امشب

طاقت نمی آرم ‚ تو که می دانی از دیشب

       باید چه رنجی برده باشم ‚ بی تو ‚ تا امشب

                ای ماجرای شعر و شبهای جنون من

        آخر چگونه سرکنم بی ماجرا امشب

 

+نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت0:18توسط غزاله |

 

حقیقت دارد

    تو را دوست دارم.

 در این باران

 می خواستم تو

 در انتهای خیابان نشسته

                                باشی...

 من عبور کنم

            سلام کنم...

لبخند تو را در باران

                         می خواستم.

 می خواهم

 تمام لغاتی را که می دانم برای تو

                                به دریا بریزم.

دوباره متولد شوم .

 دنیا را ببینم.

رنگ کاج را ندانم.

نامم را فراموش کنم .

دوباره در آینه نگاه کنم.

ندانم پیراهن دارم .

کلمات دیروز را

             امروز نگویم .

خانه را برای تو آماده کنم.

برای تو یک چمدان بخرم.

    تو معنی سفر را از من بپرسی!!

لغات تازه را از دریا صید کنم.

لغات را شستشو دهم.

                     آنقدر بمیرم

                              تا زنده شوم...

 

+نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت0:17توسط غزاله |

 

وقتی

 با میوه رسیده لبهایت

     پرهیزم را به وسوسه می گیری

    من فکر می کنم

          پدرم حق داشت...

که میوه حرام

     همیشه

               شیرین تر است.

 

+نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت0:15توسط غزاله |

        چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد

         چه نکوتر آنکه مرغی ز قفس پریده باشد

        پروبال ما بریدند ودر قفس گشودند 

        چه رها, چه بسته, مرغی که پرش بریده باشد

 

+نوشته شده در جمعه ششم بهمن 1385ساعت12:25توسط غزاله | |

 

ساده بگم دهاتی ام

اهل همین نزدیکیا

همسایه روشنی و هم خونه تاریکیا

ساده بگم ساده بگم

بوی علف میده تنم

هنوز همون دهاتیم

با همه ,شهری شدنم

باغ غریب ده من

گلهای زینتی نداشت

اسب نجیب ده من

نعلای قیمتی نداشت

اما همون چار تا دیوار

با بوی خوب کاگلش

اما همون چن تا خونه

با مردم ساده دلش

برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم

برای من که شهریم از اون هوا دل بریدم

دنیاییه که دیدنش

اگرچه مثل قدیما

راه درازی نداره

اما می دونم که دیگه

دنیای خوب سادگی

به من نیازی نداره

+نوشته شده در پنجشنبه پنجم بهمن 1385ساعت13:51توسط غزاله | |